
Po zakończeniu walk kampanii wrześniowej tysiące polskich żołnierzy trafiły do niemieckiej niewoli. Po rozbrojeniu byli kierowani do obozów jenieckich, gdzie podlegali rejestracji i ewidencji.
Z czasem znaczna część z nich, zwłaszcza szeregowców, została formalnie zwolniona z niewoli wojennej i otrzymała status robotników cywilnych. Żołnierze przechodzili wówczas spod administracji wojskowej pod administrację cywilną. Ułatwiało to władzom niemieckim wykorzystywanie ich jako siły roboczej i zastępowanie nimi m.in. niemieckich mężczyzn – rolników czy pracowników zakładów przemysłowych – którzy zostali powołani do służby wojskowej. W praktyce zmiana statusu najczęściej nie oznaczała odzyskania wolności.
Tylko niewielu z nich rzeczywiście zostało zwolnionych i mogli powrócić do swoich rodzinnych miejscowości. W wielu przypadkach dopiero zakończenie wojny w 1945 r. przyniosło rzeczywistą możliwość powrotu do kraju.
Trudno dziś dokładnie określić ilu wrześniowych żołnierzy pochodzących z powiatu łukowskiego trafiło do niewoli niemieckiej.
Poniższe zestawienie nie wyczerpuje tematu, z pewnością nie zawiera wszystkich miejscowości i nazwisk, ani nie zamyka badań nad losami żołnierzy z naszego regionu. Jest jedynie próbą nakreślenia problematyki, a być może także punktem wyjścia do dalszych poszukiwań i badań nad losami poszczególnych żołnierzy – naszych dziadków, pradziadków i krewnych.
Jeśli masz informacje o swoich krewnych przebywających w niemieckiej niewoli i chcesz się nimi podzielić, zapraszam do kontaktu.
Opracowanie własne na podstawie www.straty.pl i innych źródeł


Komentarze
Brak komentarzy. Możesz być pierwszą osobą, która skomentuje ten artykuł.